Brasserie de Kastanjehoeve: van verouderd naar vernieuwend

Het had niet veel gescheeld of Brasserie de Kastanjehoeve was er helemaal niet geweest. Het idyllisch gelegen pand – omgeven door boerenvelden en dichtbij het bos – was tot twee jaar geleden een grillhouse. Niet direct een plek waar Jeroen Penninga warm van werd. Toch nam hij een kijkje binnen. De ruimte, het riet, de balken: hij was op slag verliefd. Na een rigoureuze metamorfose – bijna alles werd eruit getrokken en vervangen; tot en met de peper- en zoutvaatjes – kun je in de brasserie terecht voor veel meer dan alleen een avondje goed eten. 

Gedimd licht, schapenvellen over de stoelen en – met al die prints van zwijnen, uilen en vossen en hertengeweien – overal wild aan de muur. Zachte leren banken, boomstronken tegen de wand en wijn, veel goede wijn. Het interieur van de Kastanjehoeve lijkt op een knusse berghut waar je na een flinke wandeling of barre (fiets)tocht neerploft voor een borrel en een goede maaltijd om weer op krachten te komen. Zónder je te hoeven generen voor je eventuele niet zo nette wandelschoenen. Dat was min of meer de opzet, aldus brasserie-eigenaar Jeroen Penninga (44). ‘Eigenlijk had ik een bordje boven de deur willen hangen met ‘Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’. Geen poespas: ik wil een gemoedelijke, knusse sfeer uitdragen, waarin iedereen zich welkom voelt.’

Er klaar mee

Jeroen is met zijn vijfentwintig jaar ervaring als eigenaar van verschillende horecagelegenheden geen nieuwkomer. Voorheen bezat hij d´Oude Brandweer in Groningen aan het Zuiderdiep, pal tegenover bioscoop Pathé. Jeroen: ‘Ik merkte hoe de Groningse horeca steeds meer een andere richting op ging. In haast elk leegstand pand werd een nieuwe horecagelegenheid gevestigd. Zaten er vroeger totaal vijf zaken in één straat, waren dat er nu wel vijftien. Zoveel gasten zijn er volgens mij helemaal niet.’ Behalve ongezonde concurrentie domineerden ook de wildgroei aan restaurantdeals als Groupon en Het Laatste Tafeltje de gang van zaken. ‘Hierdoor zag ik mezelf genoodzaakt om ook anders in te gaan kopen. Op een gegeven moment kon je voor 25 euro een heel driegangendiner voor twee personen krijgen, inclusief twee bioscoopkaartjes. Daarmee kwam mijn uitdaging steeds verder weg te liggen.’

Na de verkoop van zijn zaken in Groningen ging hij op zoek naar iets nieuws. Dat vond hij vlak buiten de stad, in het dorp Glimmen. Het verleden maakte plaats voor gerechten van goede kwaliteit. Jeroen: ‘Het liefst gebruik ik lokale producten. Alles moet zo vers mogelijk zijn. De hertenrugfilet komt bijvoorbeeld bij de plaatselijke slagerij weg, de schol en krab bij de visserij in Harlingen. In de toekomst gaan we namelijk zelf onze eigen groente, fruit en kruiden telen.’

Ook eens een advocaatje

De verandering van de locatie zorgde ook voor een andere publiekssamenstelling. Sommige van Jeroens gasten haken aan voor een borrel na een wandel- of fietstocht door het boerenland en de bossen. Maar het gros komt voor een avond ‘goed eten’. Jeroen legt uit: ‘Mensen willen geen snelle hap om meteen door te kunnen naar de film, maar komen om echt te beleven en te genieten. Samen met hun gezin bijvoorbeeld. Maar ook stellen die romantisch een avondje uitgaan, of mensen die zakelijk komen lunchen of dineren.’ De gasten zijn over het algemeen iets ouder dan het gemiddelde Groningse (studenten)publiek. ‘Ik kan daardoor prima gerechten als een advocaatje, hangop en lever op de kaart zetten. Dat zorgt voor herkenning bij mensen.’

Jeroens favoriet

Dat de Nederlands-Franse menukaart zo toegankelijk is, maakt het nog lastig kiezen. Ga je voor de entrecote, de tajine met zeven verschillende groenten of toch de gamba’s? En als je écht niet kan kiezen, dan is de proeverij aan voorgerechten of nagerechten een optie. ‘In mooie porties proef je van een selectie van verschillende gerechten, die je kunt delen met je gezelschap. Heel gezellig.’ Maar je kunt natuurlijk ook afgaan op de tip van Jeroen. ‘Mijn lievelingsgerecht op de kaart is een echt stoer product: de Rib-Eye van 400 gram. Een biefstuk van 3 à 4 centimeter dik, licht gerookt en gebakken wordt op een Green Egg grill. De huisgemaakte kalfsfond en de Franse kruidenboter brengen ‘m extra op smaak. Heb je lichtere trek? Dan kies je voor de Rib-Eye van 200 gram.’

Tekst: Charley Blomjous | Fotografie: Marike van de Witte 

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: